Pasterskie Skały (Masyw Śnieżnika)

Skałki we mgle

Na południowo-wschodnim krańcu Wysoczyzny Idzikowa (Kotlina Kłodzka) znajduje się grupa skałek zbudowana z piaskowców i zlepieńców, których wiek określono na górną kredę (89-93 mln lat temu). Tworzy ona szereg izolowanych ostańców denudacyjnych w postaci wydłużonych kolumn i murów skalnych wysokości 1,5-10 m i długości do 10m. Formy skalne zlokalizowane są w brzeżnej strefie dużej jednostki geologicznej zwanej rowem górnej Nysy Kłodzkiej, w pobliżu uskoku, który ogranicza ją od wschodu i sąsiaduje z metamorfikiem Śnieżnika. Bliskość uskoku powoduje, że warstwy są tutaj wychylone niemal pionowo (tzw. fleksura przyuskokowa). Piaskowce zlepieńcowate i zlepieńce (tzw. zlepieńce Idzikowskie) składają się głównie z otoczaków kwarców, kwarcytów gnejsów i łupków. Te skały w większości pochodzą z pobliskiego masywu Śnieżnika a w mniejszym stopniu z Gór Bardzkich. Ziarna mają wielkość przeważnie 1-50 mm, maksymalnie do 20 cm i cechują się słaby wysortowaniem a niekiedy także obtoczeniem. Lokalnie obserwowane są struktury sedymentacyjne typu skośne warstwowania.

Skały te powstawały w późnej kredzie (koniak/santon), w obrębie wąskiej cieśniny o charakterze rowu tektonicznego pomiędzy wyniesionymi masywami krystalicznymi: na zachodzie wyspy orlicko-bystrzyckiej a na wschodzie półwyspu sowiogórsko-śnieżnickiego. Cechy strukturalne i teksturalne wskazują, że środowiskiem sedymentacji zlepieńców Idzikowskich były przybrzeżne delty.
W obrębie skałek zostało poprowadzonych ponad 20 krótkich dróg wspinaczkowych. Od 1964 r. skałki objęte są ochroną i stanowią pomnik przyrody nieożywionej.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s